Samen vliegen

Mijn ouders wilden graag met ons naar Spanje.

Daarna gebeurde er van alles, dat deze reis in de weg stond. Mijn vader nam een tienrittenkaart op de hartbewaking. Mijn moeder volgde trouw zijn pad. Alle drie mijn kinderen belandden in het ziekenhuis met een levensveranderende reden. Mijn broer is al 30 jaar diabeet, dus dat vinden we inmiddels normaal.

Mijn broer speelde trouwens met zijn droom een sleutelrol in het avontuur dat wij nu samen aangaan. Een aantal jaar geleden zag hij een berg met een schuur erop te koop staan in Spanje. Sindsdien nam hij elk jaar elke verdiende euro mee naar die berg en bouwde ermee aan zijn droom. Steen voor steen, muur voor muur, kamer voor kamer. En dat huis, zijn droomplek… ja, dat komen wij nu met het hele stel bewonderen.

Zo staan we hier nu met zijn allen. Aan de gate voor een reis, die allerlei dromen doet uitkomen en samenkomen.

Er zijn mensen die ons voor gek verklaren, dat we dit doen. Omdat het vast heel risicovol is. Omdat het vast heel vermoeiend is. Omdat het vast heel veel regelwerk vraagt. Omdat reizen met zoveel beperkingen toch niet zo ontspannend is. En dat is allemaal waar.

Ik voel vooral intense dankbaarheid. Dat het gelukt is. Dat ik bleef kijken waar het gaatje zat, waarin het wèl kon. Ik voel me een heuse reis-leider.

Opeens realiseer ik me de overeenkomst tussen deze vakantie en mijn jaarprogramma Beyond Business as Usual. Eigenlijk ben ik daar ook reisleider van droomreizen. Elk jaar een nieuwe. In het ritme van de seizoenen. Steeds nieuwe bestemmingen, maar altijd door wonderland. Of langs de regenboog. Een groepsreis met ondernemers en wondernemers. Met een rugzak vol lef en talenten, die staan te trappelen in gebruik te worden genomen, fijn te slijpen en de wereld in te gaan.

Voordat mensen zo’n reis bij me durven te “boeken”, vragen ze vaak naar mijn eigen ervaringen.

Nou, dit is er een. Deze vakantie met mijn familie is voor mij een van die potjes met goud aan het eind van de regenboog. Een reis die zich niet zomaar liet plannen, niet over reeds gebaande paden wilde lopen en toch realiteit werd. Ik ga me erin wentelen. Vijf dagen chillen, spelletjes, fikkie stoken en ouderwets offline keutelen met de mensen die me lief zijn.